Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

(Άτιτλο ποίημα νο.6 του Dr Joseph Goebbels από την νουβέλα του «Michael».)


Γονάτισα μπροστά σου
Και ζήτησα
Την ψυχή σου.
Μου την έδωσες.
Την κλείνω μέσα
Στα δυο μου χέρια,
Και θέλω να την φυλάξω σαν θησαυρό
Μην τυχών και σπάσει.
Τόσο κομψή και ντελικάτη,
Σαν Νοτιάς
Που τραγουδά απαλά
Κάποιο καλοκαιρινό δειλινό,
Πάνω στο ζεστό σου μέτωπο.





6 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Άμα δεν σ αρέσει τον πουλο από δω.

      Διαγραφή
    2. Εγραφε και ποιηση ο δηλητηριωδης νανος.Κατι τετοιους ειχαν για προτυπα οι Ουστασι.

      Διαγραφή
    3. Μπολσεβίκε αυτοκτονα να κάνεις χάρη στην κοινωνία.

      Διαγραφή
  2. Μην δίνετε σημασία στους μπολσεβίκους έχουν μάθει στην εβραϊκή νοοτροπια της γελιοποιησης και υποβάθμισης ότι έχει ουσία. Ότι δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ρε παιδιά, ποιά γελιοποίηση? Εσείς βεβαια είσθε οι καθαροί Εθνικοσοσιαλιστες, οι οπαδοί της Βόρειας αυτής θρησκείας. Μα επί της ουσίας είσθε σατανιστες, καθώς λατρεύεται το Κακό σαν Θεό και καταδικάζετε την Αγάπη και την καλοσύνη. Ως προς τί όλο αυτό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή